Ya da elleri değilse, boynudur. Ya da boynu değilse, dekoltesi. Ya da dekoltesi değilse, gözlerinin etrafındaki kırışıklıklar. Hangisi olduğu önemli değil: önemli olan bir şeyi ele vermesidir.
Hiç kimsenin, kesinlikle hiç kimsenin bilmemesi gereken büyük bir sırrı ele verir.
Ve kendime soruyorum: Yaşımızı neden sanki utanç verici bir şeymiş gibi gizlemeliyiz? Pürüzsüz bir cilt neden nezaketten daha değerli, kırışıklıklar cehaletten daha korkutucu ve gri saçlar kötülükten daha kötü?
Yüzümdeki her kırışıklık duygularımın bir izidir.
Bazı noktalarda çok güldüm. Diğerlerinde ağladım. Diğer geceler uyumadım, aşk için, çocuklarım için veya elimden bırakamadığım bir roman için. Ve bunların hepsi… benim.
Komik olan, gri saçlı bir adamın ‘ilginç’ veya ‘seçkin’ olarak tanımlanması, ancak aynı yaştaki bir kadının ‘dağınık’ olarak kabul edilmesidir.Bir büyükbabanın titreyen elleri dokunaklı, ancak onun yaşındaki bir kadının elleri… ‘ona ihanet ediyor.
Utanmıyorum. ‘Sonsuza kadar genç’ olmak istemiyorum. Gerçek olmak istiyorum.Canlı.
Gençliği, hataları, aşkı, korkuları ve kendi hikayesi olan bir kadın.
İhanet edilmeyen, ancak gururla anlatılan bir hikâye…
Hitay Demir Özçelik
