Aşırı realist ve idealist olan kişilerin yalnızlığı kaçınılmazdır.
Gerçeği söylemek kimsenin pek hoşuna gitmez.
Susulan gerçeklerede zehir karışır
Toplum, kendi İllizyonu elinden alınan kişileri tehtit olarak gördüğünde ise kaos başlar.
Sistem çöker, Düzen bozulur.
Tuzağa düşürülen beş yüz on bir bin kişi, yedi şirkete ait, yüz otuz bir fonun mağduru olur.
On yedi eylülden önce sistemden çıkış yapanlar tarafından dolandırılan ise hep küçük yatırımcıdır. Bu saadet zincirinin faturası kime yüklenir, bu tusunamide kim ölür kim kalır?
Tüm renklerin kirlendiği bir ortamda birinciliği hep beyazlar alır.! Çünkü onlar ak pak ! Olmanın formülünü yaratanlardır.
Özden Ece
