Yüreğinden Öpüyorum Şiir Dilli
Sanki ailemden kopmuş gibiyim,
Köksüz, bağsız kalmış gibiyim.
Şimdi çocuk gibi ağlamakta,
Yüreği orta yerinden çatlamış gibiyim.
Nefessizim kardeşim, neredesin?
Sevgiyle kokan güllerin dizelerimde.
Ben sessiz, sen sessiz; ama kardeşiz biz,
İkilik kurşunuyla vurulmuş gibiyim.
Bağırıyorum avazım çıktıkça dağlara,
Karadeniz’in dağlarına, gözümde yaş.
Ben ağlıyorum, Samsun ağlıyor şimdi,
Taşların üstüne dizden yıkılmış gibiyim.
Tutamıyorum nazlı çiçeğim seni,
Şiir gözlüm, öpemiyorum yüreğini.
Çıkaran çıkardı ikiliği, ayırdı bizi,
Hasretinle yanmış, ölmüş gibiyim.
Şiir yürek, şiir dilliyi unutmaz can;
Bir vefadır bu, sürgün yese durulmaz can.
Bizi acımadan ayıran ayırsa da,
Verdiğim ilk sözden dönmüş değilim.
Görecekler bir gün çiçeklerimizi,
Silemeyecekler gökkuşağı renklerimizi.
Sen o diyarda, ben bu diyarda belki,
Okutacağız elbet sevgiyle şiirimizi.
Gümüş Gül’üm, kalbimdeki sevgiyle
Hep orada olacaksın, hayalimde bil ki.
Bir gün yine bir haber gelecek sana,
Yüreğinden öpüyorum seni, şiir dilli.
Hamiye GÜL
