Unutkanız… Hele de izlerini silerse dalgalar, kum taneleri misali siler geçer. Beyin, akıl oyunlarına bile gerek kalmadan unutur.
Unutmadığımız ne kaldı ki?
Şarkılar, şiirler, aşklar…
İz bırakmayanlar, unutmaya odaklı üzüm taneleri gibi dökülüyor. Yürekten söküldü mü asmalar bile yıkılıyor turuncu bir şafak vaktinde!
Sahi, unutulmayanlar yok mu hiç?
Yürekte kalan elbette var: elmas yürekli, altın kalpli, bozulmamış ruhu mükemmel sevmeyi bilen, en çok da deli gibi saygı duyduğumuz insanlar… İnsanları tanıdıkça ve yoğurduğunda çamurlaşanları gördükçe, onlara hayran olmamak mümkün değil. Nesli tükenmiş bir avuç gökyüzü mavisi insana selam olsun. Böyle yüreklere şapka çıkarır, yüreğimde kutsarım.
Bazen seçimlerimizin faturasını ağır ödüyoruz ama maalesef çok çabuk uyanıyoruz. Bin bir gece sürmüyor yalanlar, riyalar, ikiyüzlüler… En güzel yüreklerle devam edeceğim. Şanslıyım; hep güzel insanlara denk düşüyorum. Arada bir çürükler denk gelse de ayıklıyorum hemen; kötüler eleğin altında toprağa gömülüyor zaten.
İyiye, güzele denk düşesiniz…
Medcezir bakışları yüreğinizde kalsın.
Kıymet Şahin
29 Aralık 2025
