Bu sahne insanlığın günahlarını fark ediş anıdır. İnsan bazen en büyük zaferini rakibini yenince değil, onu incitme gücüne sahipken bundan vazgeçince kazanır. Merhametin güç karşısındaki sessiz direnişi…Vicdan, geçmişi silemez ama insanı değişmeye zorlayabilir.
Arenada karşı karşıya duran insan ve hayvan, bir anda avcı ile av olmaktan çıkıp iki canlıya dönüşüyor. Güç sahibi olanın, karşısındakinin acısını fark ettiği o anı temsil ediyor.
İnsan olmak, her şeyi değiştirebilmek değil; değiştiremeyeceği şeylerin farkında olarak yine de iyiliği seçebilmektir.
Álvaro Múnera’nın hikâyesi gerçektir; bir dönem boğa güreşlerinin içinde yer almış, daha sonra yaşadıkları ve vicdani sorgulamaları sonucunda hayvan hakları savunuculuğuna yönelmiştir. Ona atfedilen ünlü fotoğrafın aslında Múnera’ya ait olmadığı da söylenir.
Ancak fotoğrafın yarattığı etki bundan bağımsızdır. Çünkü görüntü, birçok insanın gözünde vicdanla yüzleşmenin sembolüne dönüşmüştür. İnsan olmanın en zor yanlarından biri, yaptıklarımızın ve yapamadıklarımızın farkında olmaktır. Varoluş; merhamet, vicdan ve çaresizlik arasında süren uzun bir yolculuktur. Dünyadaki bütün yanlışları düzeltemeyiz, bütün acıları dindiremeyiz.
Fakat insanı yücelten şey kusursuzluğu değil, hatalarıyla yüzleşip değişebilme cesaretidir. Múnera’nın gerçek hikâyesi de, o fotoğrafın sembolik anlamı da bize aynı şeyi hatırlatır: Vicdan, insanın geçmişinden kaçması değil, onunla yüzleşerek daha iyi bir insana dönüşmesidir.
Asuman Tümer
Avrupa Yazarlar Birliği Konseyi, 1999 Oktay Akbal Öykü Ödülü Sahibi,
2026 Uluslararası İveria Roman Ödülü Sahibi, 2024 Sakarya Üniversitesi Sanat ve Edebiyat Ödülü Sahibi, Uluslararası PEN Yazarlar Derneği, Doğan Kitap -Cumhuriyet Yayınları Yazar
