Unutkanız… Hele de izlerini silerse dalgalar, kum taneleri misali siler geçer. Beyin, akıl oyunlarına bile gerek kalmadan unutur. Unutmadığımız ne […]

Koskoca bir 365 gününü bitirmemize saatler kaldı. Acılarıyla, hüzünleriyle sevinçleriyle bir yılı daha bırakmak üzereyiz. Yaşamda kalacağımız süreçten bir yıl

Dil, bir toplumun kendine tuttuğu aynadır. O aynada yalnızca kelimeler görünmez; geçmişin izi, acının sesi, belleğin tortusu da görünür. İnsan,

Değerli Okurlar, Bazen insan durur ve kendine şu soruyu sorar: “Ben, gerçekten kimim? Seçtiklerimin toplamı mı, yoksa bana öğretilenlerin bir

Değerli Okurlar, Günümüz insanı aşkı konuşuyor; fakat çoğu zaman aşkın merkezini kaybetmiş bir dille. Sahiplenme, tüketme, hız ve görünürlük üzerine

Düzyazı şiirler, öykü ve hikâye kitaplarının duygularla yüklü yazarı Sibel Katırcının kaleminden çıkan 2 kitabı okur severler tarafından yoğun ilgiyle

BEKLİYORUM! Kaldır o güzel Gözlerini Gökyüzüne; İki mavi kuş Yolladım, Silkele buzdan Öfkeni. Dilime kırgın, Gönlümü bağışla. Kınalı hüzünlerim, Sessiz

Üzerimde siyah ipek bir sabahlık vardı; kuşağı kendiliğinden çözülmüş gibi yarı açık, nefesimle birlikte kımıldıyor, gölgelerin içinde yırtık bir sır

Kibir duman gibidir; yükselir ama sonra yok olur.” Bazı insanlar var… Yürüyüşleri bile “ben farklıyım” der. Ama içlerine bir bak, bomboş; ses

Bazen insan hep geçmişi düşünür özler ya… Çocukluğumuzu ve o yıllarda anne babamızla olan anılarımızı canlandırınca tabii ki yine de