Yine eski zamana düştü bulut gönlüm! Özledim… Kerpiç duvarları, tuğla ve beton sokak aralarını, hele de en çok o duvar […]

Dijital bant kayıttan bir ses: “Bir sonraki istasyon…”Ve eskiden, bağırarak haber veren üniformalı amcalar geldi aklıma… Her istasyon, beni biraz

Yüreğinden Öpüyorum Şiir Dilli Sanki ailemden kopmuş gibiyim, Köksüz, bağsız kalmış gibiyim. Şimdi çocuk gibi ağlamakta, Yüreği orta yerinden çatlamış

Değer, kelimelerin kadifesine sarılıp sunulan bir armağan değildir. O, insanın insana gösterdiği özenin sessiz mimarisidir. Yıllar bana öğretti: Bazı davranışları

Etkili konuşma, ikna gücü ve hitabet yeteneği, modern toplumlarda güven üretmenin başat araçlarından biri hâline gelmiştir. Ancak bu araç, etik

Unutkanız… Hele de izlerini silerse dalgalar, kum taneleri misali siler geçer. Beyin, akıl oyunlarına bile gerek kalmadan unutur. Unutmadığımız ne

Koskoca bir 365 gününü bitirmemize saatler kaldı. Acılarıyla, hüzünleriyle sevinçleriyle bir yılı daha bırakmak üzereyiz. Yaşamda kalacağımız süreçten bir yıl

Dil, bir toplumun kendine tuttuğu aynadır. O aynada yalnızca kelimeler görünmez; geçmişin izi, acının sesi, belleğin tortusu da görünür. İnsan,

Değerli Okurlar, Bazen insan durur ve kendine şu soruyu sorar: “Ben, gerçekten kimim? Seçtiklerimin toplamı mı, yoksa bana öğretilenlerin bir

Değerli Okurlar, Günümüz insanı aşkı konuşuyor; fakat çoğu zaman aşkın merkezini kaybetmiş bir dille. Sahiplenme, tüketme, hız ve görünürlük üzerine