Sahte Güller.
Sahte bir Gül’ü, Gerçek güllerin arasına koydunuz mu?
O sahte gül hemen sırıtır.
Oysaki gerçek olanın bir asaleti vardır. Narindir, zariftir, naiftir, duygu yüklüdür.
Küsmeyi de, sevmeyi de çok iyi bilir.
Duyguları vardır, ona ne güzel açmışsın,
Ne güzel renklerin var de, şöyle bir eğil kokla yapraklarının titrediği hissedersin.
Sende dokunduğunda titrersin.
Elini uzatsan, Okşaman için başını eğer,
Tüm kokusu ile oda karşılık verir.
Oysa yapay olan öyle midir ya,…
Sadece bakar seyredersin.
Ne yaprağı titrer, ne koku verir.
Nede başını eğer.
Bu dağları ben yarattım der gibi, küstahça Kendisini beğenmişçesine,
Karşında durur, sana bakmaz bile.
Sadece kendisine bakılsın ister,
Dünyanın en güzel gülü, kendisinden vazgeçilmez sanır.
Ta ki yapaylığı anlaşılır bir kenara atılınca anlar sahte olduğunu,
Gerçek gül öylemi,
Sevildikçe, ilgilenildikçe güzelleşir, ömrü uzar, Ömrüne ömür katar.
Her seferinde kendini yeniler,
Sana tomurcuk, gonca verir.
Açar, açar, açar, renkleri ile cümbüş,
Kıvrımları ile
Latin danslarını en güzelini yapar.
Seni adeta büyüler,
Onun her halini izlersin,
Her hali seni büyüler,
Aşktan aşka koyar.
Ölür, öldürür ama sonunda,
Yine sana en güzel gül olarak geri döner.
Müjgân Yiğit
