Sanat günlerimden bir gün; İzmir Tabip Odası Konferans salonunda gezdiğim sergi beni eskilere götürdü. Adı üstünde “Kanaviçe “geleneksel bir el […]

“Bazen bir toplum yalnızca sofralara konan kurbanları değil; adaleti, güveni, umudu ve birbirine olan inancını da kaybeder…” Kurban Bayramı… Arife

Kadın, dünyaya sunulmuş mucizevi bir varlık olarak doğurgan, saklayan, taşıyan, büyüten ve koruyabilen gücün beden bulmuş en naif hali olarak

O gün her şey değişti;çünkü artık insanlar uzak mesafedeki sevdikleri ile yanyanaymis gibi konuşup sohbet edebileceklerdi. Evet bildiniz telefonun icadından

Ülkece ağır bir yasın içindeyiz. Toprağa düşen öğretmenlerin, yarım kalan hayallerin, sırası boş kalan çocukların acısı henüz dinmemişken; bazı sözler

Ardı ardına gelen haberler… Okul koridorlarında yankılanan silah sesleri… Aynı sırayı paylaşan, aynı teneffüste gülen çocukların birbirine doğrulttuğu namlular… İnsan

“Öyle bir zamanda gel ki vazgeçmek mümkün olmasın” demiş ünlü şairimiz Orhan Veli… “Ben ki her Nisan bir yaş daha

Seyir defterlerine yazılmıştı, dertli, vuku kelimeler, ürkütmüştü Ayşe’yi, Fatma’yı, Hayriye’yi. Bilirim ah bilirim ben… Sefillikti uçan kuşa dokunmak, hastane odalarında

Günün tüm yorgunluğuna rağmen son bir gayret ile de olsa, kızımın uyumadan önce bana söylemek istediği her şeyi dinleyip ve

“Filler tepişir, çimenler ezilir.” Bu söz, bugün artık soyut bir uyarı değil; dünyanın farklı coğrafyalarında somut biçimde yaşanan bir gerçeğe